شعر: راشد خميس بن مرخان أحيس أنا والزين ينقض صار البخت ما يمشي اوياه مَرّه محب ومَرّ مبغض إحتار عقلي في نواياه حينٍ يجيني وحين يرفض ياتي ويذهب واتريّاه أكيد غيره مايعَوّض ولا يقبله قلبي ولا آباه البعد والهجران يمرض وِمْفارَقْ الغالي معاناه